oʻqitmoq

fl. 1. Oʻqimoq feʼlining orttirma nisbati.

Chiqib, pochtalon berib ketgan maktubni qoʻshnining oʻgʻli Azimxonga oʻqitdi. — H. Shams, Oqpadar

Siz bir necha kishini yordam uchun yuborsangiz, ular oʻz qoʻshnilarini oʻqitib oʻrgatadilar, qanday qilib qurish zarurligini amalda koʻrsatib qaytadilar. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

[Otabekka:] Bu savol berilib, Homid bilan boyagi uchrashishini unga xotirlatgan va endi ham kulib qaramagan baxtiga laʼnat oʻqitgan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Sotiboldi kasalni oʻqitdi — boʻlmadi — A. Qahhor, Bemor

2. s. t. Oʻrgatmoq.

Menga oʻqitasanmi bu ishlarni, oʻzim sendan yaxshi bilaman. Oʻqitma menga, yoshlik qilasan.