оқил
oqilоқил
сфт. 1. Ўткир ақл соҳиби; ақлли, доно.
Оқил одам. Семиз қўзининг гўшти яхши, Оқил онанинг — қизи. — Мақол
Сен [Умид] олийжаноб, оқила бир қиз муҳаббатини оёғости қилдинг, сен бу аламни ўлгунингча тортасан. — Мирмуҳсин, Умид
2. Ақл билан айтилган, қилинган; бамаъни.
Ёрни гўзал дема, оқил сўзи бўлмаса, Тотли бўлмас таом, агар тузи бўлмаса. — Ў.Мирзо
3. Оқил (эркаклар исми).