оқил

сфт. 1. Ўткир ақл соҳиби; ақлли, доно.

Оқил одам. Семиз қўзининг гўшти яхши, Оқил онанинг — қизи. — Мақол

Сен [Умид] олийжаноб, оқила бир қиз муҳаббатини оёғости қилдинг, сен бу аламни ўлгунингча тортасан. — Мирмуҳсин, Умид

2. Ақл билан айтилган, қилинган; бамаъни.

Ёрни гўзал дема, оқил сўзи бўлмаса, Тотли бўлмас таом, агар тузи бўлмаса. — Ў.Мирзо

3. Оқил (эркаклар исми).

а clever, wise, skilful, expert, intelligent

1. aqıllı, dana

2. aqıl, aqıl menen islengen, mánili

1. адж. vernünftig, klug, gescheit

2. субс. Kluge m, kluger Kopf

русчаумный, умникинглизчаclever, wise, intelligentфрансузчаsage, intelligent, raisonnable, rationnelарабчаعَاقِلٌ (عُقَلَاءُ)