оқибат
oqibatоқибат И
от Қадрдонлик, дўстлик туйғуси, меҳр, муҳаббат ва шундан келиб чиқадиган яхши муносабат; мурувват.
Инсоннинг инсонга оқибати узоқ сафарларда билинади. — Газетадан
Ҳа, шуми ҳали, Бўтабой ака, орамизда пулдан ҳам каттароқ нарса — меҳр-у оқибат бор эди-ку. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
— Мунаввархон, қоқиндиқ, сиздан келган оқибат шуми? Боққа бир бордингиз-у, бадар кетдингиз,— деб гинахонлик қилиб кўришди амма. — С. Анорбоев, Меҳр
оқибат ИИ
от 1. Охирги якун, натижа.
Ишнинг оқибати.
Агар Болта муаллим уни судраб кетмаганида, оқибати нима бўлиши номаълум эди. — Н. Норқобилов, Тўқнашув
Адолат аризасининг оқибатини кутиб юрди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
2. рвш. Ҳамма нарса (воқеа ёки ҳаракатлар) бўлиб ўтгандан кейин, охири, натижада, охир-пировардида, ниҳоят.
Оқибат шу натижага келинди: майли, Саидийни қисман хабардор қилиш керак. — А.Қаҳҳор, Сароб
Тишченко уни бирмунча вақт шофёрлар курсига тайёрлабди, оқибат киргизиб ҳам қўйибди. А. — Қаҳҳор, Жон фиғон
Тушди сени деб бошима жабр-у ситам, ҳадсиз азоб, Ақл-у ҳушимдан оқибат бегона бўлдим соғиниб. — Ҳамза