oqibat

ot Qadrdonlik, doʻstlik tuygʻusi, mehr, muhabbat va shundan kelib chiqadigan yaxshi munosabat; muruvvat.

Insonning insonga oqibati uzoq safarlarda bilinadi. — Gazetadan

Ha, shumi hali, Boʻtaboy aka, oramizda puldan ham kattaroq narsa — mehr-u oqibat bor edi-ku. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

— Munavvarxon, qoqindiq, sizdan kelgan oqibat shumi? Boqqa bir bordingiz-u, badar ketdingiz,— deb ginaxonlik qilib koʻrishdi amma. — S. Anorboyev, Mehr

ot 1. Oxirgi yakun, natija.

Ishning oqibati.

Agar Bolta muallim uni sudrab ketmaganida, oqibati nima boʻlishi nomaʼlum edi. — N. Norqobilov, Toʻqnashuv

Adolat arizasining oqibatini kutib yurdi. — I. Rahim, Chin muhabbat

2. rvsh. Hamma narsa (voqea yoki harakatlar) boʻlib oʻtgandan keyin, oxiri, natijada, oxir-pirovardida, nihoyat.

Oqibat shu natijaga kelindi: mayli, Saidiyni qisman xabardor qilish kerak. — A.Qahhor, Sarob

Tishchenko uni birmuncha vaqt shofyorlar kursiga tayyorlabdi, oqibat kirgizib ham qoʻyibdi. A. — Qahhor, Jon figʻon

Tushdi seni deb boshima jabr-u sitam, hadsiz azob, Aql-u hushimdan oqibat begona boʻldim sogʻinib. — Hamza