ўқдон
oʻqdonўқдон
от 1. айн. Садоқ.
2. Ўқ, патрон солиб, кўпинча белга осиб юриладиган чарм қутича; патронташ.
У [Мадамин] қора тўни устидан елкасига қадимги ўқдонларини осган. — П. Турсун, Ўқитувчи
3. махс. Ствол коробкасининг ўқ жойланадиган қисми.
Милтиқнинг ўқдони.
Қора Қоплон иккита қирқма бешотар милтиқ, иккита тўппончани қўйиб, ўқдонларини бирма-бир кўздан кечириб, отишга шай қилиб қўйди-да хуржунларга жойлади. — К. Яшин, Ҳамза
- Ўқдон-камар Белига ҳам, елкасидан ошириб кўкрагига ҳам кенг ўқдон-камар тақиб олган қора мўйловли, новча бир одам она-болани ичкарига етаклади. — А. Мухтор, Опа-сингиллар