оқчил

сфт. 1. Оққа мойил; оқиш, оқимтир.

Оқчил мато.

2. Рангсиз, рангпар; оқдан келган.

Шокир оқчил юзини қоплаб олган қалин ва узун соқолини тутамлаб — Ёши элликдан ошган одамнинг соқолига оқ тушмайдими [деди]. — С. Айний, Қуллар

3. от Аёлларнинг жинсий аъзоларидан ажраладиган чиқинди суюқлик.

а 1. whitish

2. pale, pallid