ўқ-ёй

от 1. Ёй ва ўқ (ов ва ҳарбий мақсадларда ишлатиладиган отиш қуроли); камон.

Пошшо Кимсанни ўз аскарларига қўмондон қилиб тайинлаб, унга ўнг ёнидан жой, чинакам қилич, чинакам от ва чинакам ўқ-ёй ҳадя қилди. — С. Абдулла, Ҳасан билан Кимсан

Дўлимда ўқ-ёй бўлганда ҳам, отмас эдим бу гўзал жониворни. — М. Осим, Ибн Сино қиссаси

2. шв. Камалак.

Ёмғирдан сўнг осмонда ўқ-ёй кўринди.