oʻpqon

ot 1. Suvni tortib ketadigan, yer ostidagi koʻrinmas chuqurlik, gʻovak, boʻsh joy.

Ariqning tagidan oʻpqon chiqqan ekan, kattarib-kattarib, ustidagi tuproqni ham qulatib tushiribdi. — P. Qodirov, Yaxshilik

Xarsanglar tagidan oʻziga yoʻl topgan suv betida oʻpqonning voronkaga oʻxshash girdobi aylanar edi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

Oqsoyning tagi tubsiz, oʻpqonlari bor. Uni toʻxtatib boʻlmaydi. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. koʻchma Girdob, iskanja; qamrov, qurshov.

Xotinlar paydo boʻlishi bilan qayta boshdan kuch olgan janjal oʻpqoni uni tobora oʻz zaptiga torta boshladi. — N. Norqobilov, Bekatdagi oq uycha