ўпмоқ

фл. 1. Эркалаш ёки севги-муҳаббат ифодаси сифатида кимсанинг бирор ерига лабларини тегизмоқ, ўпич олмоқ.

Болани ўпмоқ. Пешонасидан ўпмоқ.

Аваз хотинини боладай қўлларига кўтариб олди-да, кўзларидан, қошларидан ўпди. — П. Қодиров, Қора кўзлар

Нормат онасини қучоқлаб ўпди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. Ҳурмат, садоқат ёки эъзозлаш ифодаси сифатида муқаддас, азиз саналган нарсага лабларини тегизиб қўймоқ.

Она-Ватан тупроғини ўпмоқ. Байроқни ўпмоқ.

3. кўчма Бирор нарсага енгил-енгил тегмоқ, урилмоқ.

[Кумушнинг] Бу кунги совуққа қарши қилиб олган савсар пўстинининг ёқалиги кишининг ҳасадини орттириб, нафис бақбақаларини ўпиб ётар эдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Ел қитиқлаб, ўпиб қочди Чечакларнинг япроғидан. — Ғайратий