опичмоқ
opichmoqопичмоқ
фл. 1. Кимсани орқасига миндириб кўтармоқ, кўтариб юрмоқ.
Болани опичмоқ.
Агар дунёнинг нариги бурчагига сизни опичиб боришга тўғри келса, мен суюна-суюна бажарардим. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Кимсанинг орқасига минмоқ, миниб ёпишиб бормоқ.
— Тўлқинбой, — деди Ғани ота елкасини болага тутиб, — қани опичиб олинг, саройга тушамиз. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Қани, азамат, менга опич, мардона ишинг бу ерда тугади. — В. Ғофуров, Вафодор
опичмоқ
в to carry smb. on one's back (shoulders, piggyback), to give smb. a piggyback (ride)
ОПИЧМОҚ
arqalaw, arqaǵa salıp alıp júriw, arqasına mingizip júriw