opich

fl. 1. Kimsani orqasiga mindirib koʻtarmoq, koʻtarib yurmoq.

Bolani opichmoq.

Agar dunyoning narigi burchagiga sizni opichib borishga toʻgʻri kelsa, men suyuna-suyuna bajarardim. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Kimsaning orqasiga minmoq, minib yopishib bormoq.

— Toʻlqinboy, — dedi Gʻani ota yelkasini bolaga tutib, — qani opichib oling, saroyga tushamiz. — H. Gʻulom, Mashʼal

Qani, azamat, menga opich, mardona ishing bu yerda tugadi. — V. Gʻofurov, Vafodor