ўнгир
oʻngirўнгир
от Ўйилган, чуқур жой; ўйиқ.
Йигитлар дарахтларда, тоғ ўнгирларида туриб, сопқон отиб, ёвни шунча думалатиб турсалар ҳам, у газандалар борган сари кўпая берибди. — Ойдин, Олтмиш газ арқон
Сўнгги қор ҳали тамом эриб битмаган, ўқ-тин-ўқтин жойда, пастқамлар ва дўнгликларнинг кунга тескари ўнгирларида лахтак-лахтак бўлиб ётибди. — Й. Шамшаров, Бахт излаб
ЎНГИР
úńgir, quwıs, quwıslıq