ўнғай

сфт. 1. Бирор жиҳатдан мос келадиган, фойдаланиш учун қулай, боп, яхши.

Яёв юриш учун бу ёʻл жуда ўнғай.

У серсоқол, тунд рус жангчиси яқинида ўзига ўнғай ўрин танлаб, писиб ётди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Кейин [Нури] бир неча кун ўйлаб, Ёʻлчи билан махфий учрашувга қарор қилди. Бу орзу кундан-кунга кучайса ҳам, ўнғай фурсатни кутди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Осон бажариладиган; осон, енгил.

Бегонанинг қонига қўл уриб, ярасига малҳам бўлиш, унинг азоб чекаётган юз-кўзига қараш ўнғай ишми! — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Кишининг дилини билиш ўнғай эмас ман ғарибга ёʻл кўрсатинг [деди Ёрмат] — Ойбек, Танланган асарлар

[ Навоий:] Ёдгорнинг пойтахтга тез ва ўнғай кирганлиги ғоят таажжуб. — Уйғун ва И. Султон, Алишер Навоий