онда-сонда

1. Баъзи-баъзида, гоҳо.

Акром., институтда ўқиб юрганда ҳам онда-сонда қишлоққа келар, шунда Шарофатдан ўзини олиб қочиб юрарди. — Ёшлик

— Қишлоқда турган вақтимда ҳам онда-сонда учрашардик, — деди Раҳимов Туйғунойга. — Б. Раҳмонов, Олтин одамлар

2. У ер-бу ерда, унда-мунда, сийрак.

Умид ва Ҳафиза тор кўчага бурилишди, онда-сонда симёғочлардаги чироқлар ёниб турарди. — Мирмуҳсин, Умид

Қўриқни кўм-кўк ўт қоплаб ётган бўлса ҳам, мол кам, онда-сонда битта-иккита сигир, қўй кўринар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари