omoch

ot esk. q.x. Ulov qoʻshib, yer haydaladigan metall tishli qadimgi eng oddiy yogʻoch yoki temir asbob.

Omoch bilan yer haydamoq.

Hoʻkiz kallasini egib, omochni tortishga urinar, qoʻshchi esa hadeb qistar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

[Abdurasul] Dastlab Olaxoʻjaning sigirlarini boqadi, keyin omoch qulogʻini ushlaydigan boʻlgach, qoʻshga chiqadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

n tar. wooden plough with cast-iron tip

• temir omoch plough

plug