олифта

сфт. 1. Кийимига ва ўзига зеб берувчи; сатанг, башанг.

Олифта йигит.

Сочини иккита қилиб ўриб олган, икки чеккасига гажак қўйган бу олифта жувон тугунини сўрига ташлаб, бир уҳ тортиб олгач, Салимга қараб бақрайиб қолди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. Шундай кишилар учун мос, сатангларга хос.

Олифта кийим. Олифта кийинмоқ.

[Салимбойвачча] Олифта тикилган қора мовут чакмонга ўралиб, бир қўлида зонтик ушлаб, ҳеч қаёққа назар ташламай, гердайиб келади. — Ойбек, Танланган асарлар