olgʻir

sft. 1. Ovni yaxshi oladigan.

Olgʻir it. Olatoʻgʻanoq olgʻir boʻlsa ham, qarchigʻay boʻlolmas — Maqol

2. koʻchma Haqini ketkizmaydigan; olagʻon.

Buviniso olgʻir va epchil ayollardan oʻtib, qozonga yaqin yoʻlay olmadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

3. salb. Birovning, jamoat yoki davlatning pulini, mol-mulkini yulib, talab oluvchi; yulgʻich.

Olgʻir odam,

Bu olgʻirlar mehnatkashlarning hamyoniga chovut solyapti. — Mushtum