олаймоқ

фл. Катта очилиб, чақчайиб кетмоқ, бесаранжом ўйнамоқ, ола-кула бўлмоқ (кўз ҳақида).

Мирзонинг кўзлари олайиб, ходимгарларга қаради. — А. Қаҳҳор, Мирзо

Ёʻлчининг ранги ўчди, кўзлари олайиб, титроқ овоз билан қичқиришдан ўзини тиёлмади. — Ойбек, Танланган асарлар

Башорат ялт этиб қайрилиб, синглисига олайиб қаради. — А. Мухтор, Опа-сингиллар