oʻlan
ўланoʻlan I
ot ayn. Oʻt II.
Koʻm-koʻk oʻlanlar va ularning orasidan ilon izi boʻlib, quyoshning nurida kumush tasmaday yarqirab turgan ariq va ariqchalar koʻrinib turadi. — A. Qahhor, Sarob
Yengilgina esgan shamol dimoqqa turli oʻlan islarini keltirib urar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
oʻlan II
ot Xalq ogʻzaki ijodida, odatda toʻy, gap-gashtak va shu kabilarda ijro etiladigan ashula, qoʻshiq.
Oʻlan aytmoq.
Qora-qora qoʻzilar Qoʻyni boshlar, yor-yor. Qalam qoshli yangalar Oʻlan boshlar, yor-yor. — M. Alaviya.
Shoʻx-shoʻx parvoz etar oʻlan ovozi, Baxshining qoʻbizi, sozanda sozi. — S. Joʻra
Tengdoshlar qoʻshigʻi — doʻstlik oʻlani Quyosh yoʻllarida ketsin jaranglab. — S. Akbariy.