олағовур
olagʻovurолағовур
от 1. Бир-бирига қовушмаган, тартибсиз гап; ғовур-ғувур, қий-чув.
Ботирали кириши билан нотиқ гапдан тўхтади, олағовур ҳам тинди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
2. Нотинч; шов-шувли.
Бегматжон, замон олағовур, ит ҳам, бит ҳам закунчи. Шунақа қалтис пайтда Фармонга, хўжакўрсинга бўлса ҳам, қаттиқроқ чора кўрмасангиз, анави ёзувчилар тинчимас, деб қўрқаман. — А. Кўчимов, Ҳалқа
- Олағовур қўпормоқ Шов-шув, тўполон солмоқ. Мана шу гап устида ерсизлар олағовур қўпормоқчи, мулла Обидни ўз ичларидан тамоман четга чиқариб ташламоқчи бўладилар. — А. Қодирий, Обид кетмон