ўксик
oʻksikўксик
сфт. 1. Бирор нарсадан афсусланиб хафа бўлган; эзилган; ғамгин, қайғули.
Ўксик кўнгил.
Гўдакнинг ўксик йиғиси Ойша опага қаттиқ таъсир этди. — М. Исмоилий, Озодлик гулини ҳидлаган киши
2. от . Бирор нарсадан афсусланиб хафа бўлиш туйғуси; хафалик, ғам, қайғу.
У [Дури] кўкрагини тўлдириб хўрсинди. Қалбида зўр ўксик бор эди. — Н. Фозилов, Оқим