ўкинч

от Номақбул, кўнгилсиз иш, ҳодиса ва уни тузатиб бўлмаслик туйғуси туфайли юз берадиган ғамгинлик, хафалик; афсусланиш, афсус.

— Қувончми, ўкинчми, билиб бўлмайдиган аллақандай бир ҳис ичимни тимдалайди, — деди йигит. — С. Аҳмад, Таъзим

Зумрад бу сўзларни шу қадар ўкинч, ажабланиш ва даҳшат билан айтдики, Самандарнинг кўзларидан дув ёш чиқиб кетишига оз қолди. — С. Кароматов, Қалбимда қуёш

Ёрмат ёшли кўзларини йилтиратиб, ўкинч билан бошини тебратиб турди. — Ойбек, Танланган асарлар