oʻkinch

ot Nomaqbul, koʻngilsiz ish, hodisa va uni tuzatib boʻlmaslik tuygʻusi tufayli yuz beradigan gʻamginlik, xafalik; afsuslanish, afsus.

— Quvonchmi, oʻkinchmi, bilib boʻlmaydigan allaqanday bir his ichimni timdalaydi, — dedi yigit. — S. Ahmad, Taʼzim

Zumrad bu soʻzlarni shu qadar oʻkinch, ajablanish va dahshat bilan aytdiki, Samandarning koʻzlaridan duv yosh chiqib ketishiga oz qoldi. — S. Karomatov, Qalbimda quyosh

Yormat yoshli koʻzlarini yiltiratib, oʻkinch bilan boshini tebratib turdi. — Oybek, Tanlangan asarlar