oʻkinmoq

fl. 1. Pushaymon boʻlmoq, afsus qilmoq (asosan, oʻz ishi, qilmishidan).

Bahodir nojoʻya harakati bilan Oqilani xijolatga qoʻyganidan qattiq oʻkinar, lekin ish oʻtgan edi. — M. Jaloliddinova, Keyinroq

U Umurzoq, ish bilan ovora boʻlib ketib, kechadan beri uyga kelolmaganidan oʻkindi, oʻz-oʻzini beparvolikda koyidi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Darbadarlikdan, oʻzimning simobday beqaror sayoqligimdan juda oʻkinar edim. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola

2. Umuman, xafa boʻlmoq, kuyinmoq.

Adolat frontdan xat kelganiga xursand boʻldi. Xursand boʻldi-yu, Normatni, Olimjonni eslab oʻkindi. — I. Rahim, Chin muhabbat

Uning hazillashib biron soʻz aytmaganiga qiz xursand boʻldi, lekin shu bilan barobar, kutilmagan beparvoligiga oʻkindi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

oʻkinga tushmoq Oʻkinmoq, afsuslanmoq. — dedi kimdir yonidagi sherigiga pichirlab. S. Mahkamov, Katta rulda

Traktorchilar Anor aka kelganda, hazshyumuz kutib olgan boʻlsalar, uning bu gapidan keyin xonadagilar bir-biriga qarab qoʻyishdi. -Oʻkiniga tushganki, kelgan-