oʻjar

sft. 1. Toʻgʻri, maqbul maslahat, gap-soʻzga ham quloq solmay, yon bermay, oʻz fikrini maʼqullayveradigan; gap uqmaydigan, qaysar.

U qancha soʻzlamasin, bu kitobning dinga ziyonsiz ekanini oʻjar musulmonga tushuntira olmaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Baʼzi bir oʻjar, foydali ishdan boʻyin tovlovchi kishilar uning maslahati, yordami tufayli hayotda oʻz yoʻlini topib oldi. — Gazetadan

— Ertaga vojatiydan soʻraymiz, — dedi Qudrat gap uqmas, oʻjar singlisini tinchitib. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

2. Yalinib-yolvorish, iltimos kabilarga koʻnavermaydigan, oʻz soʻzidan, fikridan qaytmaydigan; bir soʻzli.

Unga kamoli ehtirom bilan salom berdi. Dilidagi gaplarni astoydil tushuntirib toʻkdi. Oʻn beshinchi tushmagur bir soʻzli oʻjar odam ekan. Koʻnmadi. — S. Ahmad, Saylanma

3. koʻchma Boshqaning izmiga yurmaydigan; boʻysunmas.

Oʻjar daryo. Oʻjar tabiat.

Gʻulomjonning miyasiga yana qon yugurdi, boyagi tanish oʻjar his yana butun vujudini qamradi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Suv oʻjar, uni tizginlash oson emasligini Poʻlatjon biladi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

4. koʻchma Qaytarib, oʻzgartirib boʻlmaydigan narsa haqida.

Haqiqat — oʻjar narsa. Kishilarning kimligi, qaysi vazifada ishlashini yuz-xotir qilmaydi. — A. Nabixoʻjayev, Oʻjarning qismati

Firibgar har qancha ayyorlik qilmasin, oʻjar faktlar oldida qilmishiga iqror boʻldi. — Gazetadan