огоҳ

сфт. 1. Билувчи, хабардор, зийрак, ҳушёр 1 Бўлиб ўтган ёки бўладиган иш, ҳаракат, воқеа-ҳодиса ва шу кабилардан хабари бор; хабардор, воқиф.

Алишернинг барча яқинлари бу гаплардан огоҳлар. — Ойбек, Навоий

Шу ҳафталарда Заргаровнинг авзойидан огоҳ бўлиб юрган Дмитрий Казимирович бир кун тонг бўзармай, унинг уйига кириб келди. — А. Мухтор, Танланган асарлар

2. Ҳушёр, сергак.

Молларнинг сўйилиб ёки ёʻқ қилиб юборилмаслиги учун огоҳ бўлиб туриш керак. — П. Турсун, Ўқитувчи

Огоҳ бўлки, ғазаб бамисоли инсон ичидаги ёниб турган чўғдир. — Фан ва турмуш