офтобрўя

сфт. 1. Қуёшга қараган, қуёш нури кўп тушадиган; кунгай.

Офтобрўя уй.

Озод сўрига яқинлашганда, хотини ишком тагидаги ўсмадан юлиб, офтобрўя ерга ташламоқда эди. — С. Маҳкамов, Бир жуфт дон

2. айн. Офтобчувоқ.

Чивинлар офтобрўяда ўтирган одамларни ғинғиллаб нотинч этишарди. — С. Айний, Қуллар

а sun, sunny