oftob

ot 1. Quyosh, kun.

Odamning yuzi oftobdan issiq. — Maqol

Oftob chiqdi olamga, Yugurib bordim xolamga. — Folklor

Palataga kirdik. Shu payt oftob yana bulut ostiga kirdi-yu, palatani shom qorongʻiligi bosdi. — A. Qahhor, Ming bir jon

2. Quyosh tarqatayotgan nur; quyosh harorati.

Tanasi ikki katta qulochga sigʻmaydigan bir tup sada tevarakka tangaday oftob tushirmaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Ustidagi gimnastyorkasi yomgʻirda yuvilib, oftobda oʻngib, oqarib ketgan edi. — I. Rahim, Chin muhabbat

Ayam meni bundaqa oftobda jizgʻinak boʻlish uchun tuqqan emas. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

3. Quyosh nuri tushib turgan, quyosh isitib turgan joy.

Oftobda isinmoq. Tekinga mushuk ham oftobga chiqmaydi. — Maqol

Umrida qarmoq ushlamagan chollar oftobda oʻtirib, toʻr yamashga tushishdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

Koʻm-koʻk barglar orasida tizilib, gʻuch-gʻuch boʻlib, oftobda sadafdek yarqirab turgan tutni koʻrib, juvonning ham ogʻzi suv ochdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

4. koʻchma Yorituvchi, yangilik kirituvchi, oʻzgartiruvchi.

Sizga oʻxshagan ayollarimizning har biri qora kun ichida yotgan minglab xotin-qizlarimizning roʻzgʻoriga oftob boʻlib kirib borishyapti. — S. Zunnunova, Olov