одобсиз
odobsizодобсиз
сфт. айн. Адабсиз.
Бир-бирига андак одобсиз гап айтишиб, хохолашаётган икки кишидан бири қайрилиб, орқада жадал келаётган Ҳафиза билан Умидга қаради. — Мирмуҳсин, Умид
одобсиз
Қаранг: адабсиз
ОДОБСИЗ
ádepsiz, biyádep, tárbiyasız