odmi

sft. 1. Rangi-tusi, guli koʻzga yaqqol tashlanmaydigan; sodda, sipo.

Odmi chit. Odmi koʻylak. Odmi kiyinmoq.

Yosh juvonlar gajak qoʻyib, keksaroqlari soch farqini toʻgʻri ochib, odmigina kiyinib, konsertga joʻnab ketishdi. — S. Ahmad, Ufq

Oʻzbek oyim toʻyga boradigan xotinlardek yasangan, egnida odmi xonatlas koʻylak, boshida oq shohi dakana, koʻzida surma edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. koʻchma Oddiy, sodda, kamtar.

Odmi odam. Odmi gap.

Elomonov atrofga koʻz yugurtirdi. Xona odmiroq ekan. — M. M. Doʻst, Galatepa qissalari.