одат

от 1. Ўрганиш бўлиб қолган ҳаракат, қилиқ.

Яхши одат. Ёмон одат. Сенинг одатинг менга маълум. Бу отнинг тишлайдиган одати бор. Одат қилмоқ.

Тарки одат — амри маҳол. — Мақол

Ҳасаналининг ортиқча берилиб ўйлаган кезда соқолини қайириб тишлайдиган бир одати бўлиб, ҳозир ҳам соқолини ямлаш билан машғул эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Ҳар қандай ерга сўрамай-нетмай кириб боравериш оқсоқолга одат эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Ота-бободан қолиб келаётган ва кишиларга сингиб кетган ёки янгидан сингиб бораётган расм-русум, удум, тартиб.

Эски одат.

Йилни ўн икки ҳайвон номи билан аташ одати ва 12 йиллик давр билан вақт ҳисоблаш анъанасига Қадимги Хитойда асос солинган. — Фан ва турмуш

Эрталаб, одат бўйича, Нури тўр рўмол ёпиниб, бешикдаги боладан то кексаларга қадар — ҳаммага салом қилар экан. — Ойбек, Танланган асарлар

Ҳатто шундай бир одат борки, кимдир вафот қилса, унинг тобутини кўтариш олдидан, албатта, кўпчилик ўртасида, марҳумнинг олган-бергани борми, деб сўралади. — Шукрулло, Сайланма