одамзод

от 1. Одам боласи; инсон, киши, башар.

Ер юзида одамзоднинг пайдо бўлиши.

Жоҳиллик, қабоҳат, ҳасад одамзоднинг юрагини моғорлатиб, ишдан қолдиради, асл мақсадидан узоқлаштириб, умрининг беҳуда елдек ўтишига сабаб бўлади. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди

Одамзоднинг кўзи ёмон бўлар экан, ука. — Ойбек, Танланган асарлар

2. с. т. Инсоният, одамият.