одамохун

сфт. Одамгарчиликни биладиган, одамнинг иззат-ҳурматини бажо келтирадиган, биров учун жонини ҳам аямайдиган; олижаноб.

Одамохун одам. Одамохун оила.

Абдуваҳоб билан бир суҳбатлашган киши яна суҳбатлашай дейди. Ажойиб одамохун, шинаванда йигит. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

Барака топсин, янги секретар жуда одамохун чиқиб қолди. — Уйғун, Дўстлар

Тавба, хўп аломат одам-да! Бу қўтир дунёда шунақа одамохунлар борлигига ҳеч ақлим етмайди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Фарзандларимизнинг одамохун бўлишини хоҳласак, уларнинг кайфияти билан ҳисоблашиб катта қилайлик. — Газетадан