odamkush

ot 1. Odam oʻldiruvchi; qotil; jallod.

Elchi oʻrniga birorta odamkushni yuborib, shundoq surobini toʻgʻrilab qoʻysa-chi? Qoʻlidan keladi bularning. — Sharq yulduzi

— Bor —

dedi Yaxshiboyev, — Borib, meni Yoshulliga sot, birorta odamkushini yollab yuborsin. M. M. — Doʻst, Lolazor.

2. koʻchma Rahm-shafqatni bilmaydigan; rahmsiz, shafqatsiz.