одамгарчилик
odamgarchilikодамгарчилик
от 1. Одамларга муҳаббат, меҳрибонлик; инсонга яхши муносабатда бўлиш; инсонийлик, инсонпарварлик.
Бирдан Азизхоннинг одамгарчилиги тутди-ю, илдам бориб, Эш полвонни белидан кўтарди. Эш полвон унинг одамгарчилигини писанд қилмади. — С. Аҳмад, Уфқ
Элга қўшилмайсан, одамгарчилигинг борми? дейишавериб бошимни оғритишди. — Газетадан
Иш, иш деб, одамгарчиликниям унутиб қўйибман, шекилли. — Ёшлик
2. Инсоний қиёфа, юриш-туриш.
- Одамгарчилик қилмоқ (ёки кўрсатмоқ) 1. Инсонпарварлик юзасидан иш қилмоқ, чин инсон каби муносабатда бўлмоқ; шафқат ва меҳрибончилик кўрсатмоқ. Биз уни тарбият қилгин хор-зор бўлмасин, деб одамгарчилик қилдик. — А. Қаҳҳор, СаробСенга биров одамгарчилик қилиб, ёнингни олса Одамгарчилик кони зарар, деб шуни айтишади-да, ўртоқ. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар
- Одамгарчиликдан чиқмоқ Инсоний қиёфасини ёʻқотмоқ, ножўя юриш-туриш туфайли кишилар назаридан четда қолмоқ. Эшбоев, жиноятчи — одамгарчиликдан чиққан шахс, шунинг учун ҳам у билан одам тилида гаплашиш шарт эмас, деб ҳисобларди. — Ёшлик— Афюннинг кайфи қурсин, домла! Сизни одамгарчиликдан чиқариб қўйибди, — деди Абдураҳмонбой. — Ҳ. Ғулом, Машъал