ochkoʻz

sft. 1. Yeb toʻymaydigan, nafsini tiyolmaydigan, nafsi buzuq, suq.

Ochkoʻz boʻri. Ochkoʻz it. Ochkoʻzda boʻlsa ham — yoʻq, Saxiyda boʻlmasa ham — toʻq. — Maqol

2. Biror narsaga oʻch, har narsaga ortiqcha hirs qoʻygan.

Sohib qori molparast, ochkoʻz odam. — I. Rahim, Chin muhabbat