ўчиқ

сфт. 1. Ўчган, ўчирилган.

Иккинчи қаватдаги чироқлари ўчиқ хона деразаларига ички бир армон билан тикиламан. — Газетадан

2. Қизиллиги ёʻқолган; бўзарган (ранг-тус ҳақида).

Юзлари пачақланган, ҳамма ёғи моматалоқ, сочлари тўзғиган, ранги ўчиқ Жўрахон ётар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Ҳайдар совуқ, ўчиқ юзини терс бурган подшоҳга таъзим қилиб, орқаси билан юриб чиқди. — Ойбек, Навоий

1. óshik, óshirilgen

2. aģarģan, bozarģan, quwarģan (túr-tús haqqında)