очин-тўқин

рвш. Тўйиб овқат емасдан, чала-ярим овқат еб, гоҳ оч, гоҳ тўқ ҳолда.

Умиднинг кайфи пастлиги ва бунинг устига анчадан буён очин-тўқин юрганини эшитган Ҳотам, жилла бўлмаганда шу бугун, юрагида алам туғён ураётганда дардлашиб малҳам бўлай, дегандек атай келган эди. — Мирмуҳсин, Умид