obroʻ
обрўobroʻ
ot 1. Kishining tutgan ishi va yaxshi xislatlari tufayli jamoatchilik qoshida topgan eʼtibori; hurmat, nufuz.
Direktorimizning obroʻyi baland.
2. Shunday hurmat sohibi.
Uning [mehmonning] yonida yotgan katta bir qora muqovali daftar bu kishi shubhasiz Qamishkapaning obroʻlaridan ekaniga dalolat berib turardi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
3. Sharaf, iftixor; faxr; shuhrat, nufuz.
Rais boʻlar kolxozchining kattasi. Obroʻ boʻlar yerga ekkan paxtasi. Fozil shoir. Toshkent — oʻzbekning sanʼati, tovushi, Quvnoq muzikasi, kuyi, obroʻyi. — Gʻ, Gʻulom
- Obroʻyini koʻtarmoq (yoki oshirmoq) . Obroʻ(ni) saqlamoq. [Oʻzbek oyim:] Axir, mening ham oʻzimga yarasha obroʻyim bor: Toshkentda kimsan — Yusufbek hojining koʻchiman. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Obroʻ koʻrmoq Jamoatchilik oʻrtasida eʼtibor, hurmat qozonmoq. Shunday obroʻ koʻrgan bir kishi kelib-kelib, nahotki oʻz qudasidan va kelinidan munchalik obroʻsizlik koʻrsa! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Obroʻ olmoq Hech narsasi yoʻqligiga qaramay, bor imkoniyatdan foydalanmoq, mehmondoʻstlikni joyiga keltirmoq (sir boy bermaslik uchun).
- Obroʻ orttirmoq
- Obroʻyi bir (yoki uch) pul boʻldi
- Obroʻyi ketdi (yoki tushdi, toʻkildi) Shavla ketsa-ketsin, obroʻ ketmasin! — Maqol
- Obroʻyini ketkazmoq (yoki toʻkmoq, tushirmoq) Eʼtiborini, hurmatini yoʻq qilmoq, beobroʻ qilmoq. Shoqosimning mushtumi yoʻgʻon, urushqoq, obroʻsi toʻkilishidan qoʻrqmaydigan, bezbetroq yigit ekanini ham bilardi. — Mirmuhsin, Umid