об

от 1. Сув.

Бўлса — оби, бўлмаса — ёби. — Мақол.

2. обидийда Форс тилидан изофа шаклида бир бутун сўз тарзида ўзлашган бирикмалар, шунингдек, тенг боғловчили ёки боғловчисиз жуфт сўзлар таркибида келиб, уларнинг сувга, намлик ва захга алоқадорлигини билдиради (Имлода изофали бирикмалар яхлит сўз сифатида қўшиб, жуфт сўзлар чизиқча билан ёзилади). Масалан, — кўз ёши, об-ҳаво ёки об-у ҳаво каби.

Шийпонни айланиб кўриб, Зумраднинг кўнгли синди: ҳамон ўша байроқ, ўша гўшциз об-ёвғон, қўша қора қумғон, тол тагига осилган қадимий беланчаклар — С. Сиёев

Жуда об-у тобида, мазали пишган ҳолва, мураббо ёки овқатни ҳам халқимиз қиём бўлиб кетибди, дейди. — Н. Аминов

3. махс. Ойнанинг (кўзгунинг) орқасига берилган сир, амалгама.

н water

suv