нурлантирмоқ

фл. 1. Нур билан ёритмоқ, кўринадиган қилмоқ.

Мана, ҳовли орқасидаги чакалакдан секин-секин ой кўрина бошлади. Кечанинг қоронғисида эриб ёʻқолган дарахтларни нурлантириб, уларга кўркам хаёлий манзаралар шаклини беради. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Бирор манба нурини ёʻналтирмоқ, ёғдирмоқ (даволаш ёки бошқа бирор мақсад билан).

Оғриқ жойни кварс лампа билан нурлантирмоқ.

Даволаш мақсадида тирик организм ултрабинафша нурлар билан сунъий нурлантирилади. — Ўзме