нуқсон

от 1. Киши номига номуносиб, уни салбий жиҳатдан кўрсатадиган белги; камчилик, иллат, қусур, айб.

Унинг бир нуқсони — ёлғончилиги.

Қизини ер-кўкка ишонмаган, унинг бутун нуқсонларини бир фазилат деб билган онаси бу қизни катта шавкат ва дабдаба билан узатишни орзу қилар эди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Жисмоний ёки руҳий камчилик, иллат.

Унинг бир нуқсони бор: сал оқсаб юради.

3. Сифат жиҳатидан етишмовчилик, камчилик, кам-кўст.

Ёғочнинг нуқсонлари. Ишдаги нуқсонлар.