нўхталамоқ
noʻxtalamoqнўхталамоқ
фл. 1. Нўхта солмоқ.
Зулфизар қора қашқа отни саралаб олди, эгарлаб, нўхталаб, ишни яхши пухталаб, Истамбул кўчаларини ўрталаб, канизлар олдига етди. — Зулфизар билан Авазхон
2. кўчма Ўз эрк-ихтиёрига бўйсундириб олмоқ, ўз измига солиб олмоқ, жиловламоқ.
Синф раҳбари жуда зўр муаллим-ку, наҳотки, улар ҳам асовни нўхталаб ололмасалар-а? — И. Исмоилий, Бизнинг роман