новча

сфт. Бўйи баланд, дароз, узун.

Новча йигит. Бўйи новча одам,

Ҳокимнинг новча, ҳайбатли қомати олдида Тешабой ҳам одамлар назаридан четда эмас эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Новча тераклар учида ойнинг кумуш парчаси сузади. С. — Аҳмад, Қадрдон далалар

сфт. тар. Қарол, хизматкор.

Улар қишлоқдан чиқиб улгурмасданоқ, қариндош бойнинг новчалари кетмон кўтариб келиб, сотиб олинган уйларнинг том тупроғини кўкка совуриб буза бошладилар. — П. Турсун, Ўқитувчи

Қанча бойникида новча бўлиб ишладим-у Ҳамма ерда тўғри ишладим. — Ш. Тошматов, Эрк қуши