noumid

sft. 1. Umidi yoʻq, umidsiz, umidsizlangan, hafsalasi pir boʻlgan.

Noumid odam,

Xotin kishini hamma vaqt noumid, norozi koʻrib oʻrgangan va buni xotinlik latofati deb bilgan Sidiqjonga juvonning bu gaplari uncha botmadi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Ishonchni yoʻqotgan holda, ishonchsiz ravishda.

Noumid boʻlmoq.

Kaskasini boshiga toʻnkarib, bir ingrab qoʻydi-da, tevarakka noumid qaradi. — Oybek, Quyosh qoraymas