нотўғри

сфт. 1. Ҳақиқатга мос келмайдиган; янглиш, хато.

Нотўғри фикр. Сўзни нотўғри ёзибсиз.

Бу гапингиз нотўғри, кори, сизнинг илмингиз эскича илм. Колхозга янгича илм керак. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Орқада келаётган Мели полвон: — Айб ўзимизда ҳам бор, Эрмат ака. Биттамиз Мана бу тўғри, мана бу нотўғри! деб дадил гапиролмаймиз, — деди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Тартиб-қоидага, умумий меъёрга тўғри келмайдиган; ноўрин, ножўя, чакки.

Нотўғри иш. Нотўғри хатти-ҳаракат.

Нотўғри тарбия ўсмирларнинг ножоиз ёʻлларга киришига замин яратади. — Газетадан.