нотинч

сфт. 1. Шовқини ёки ҳаракати кўп, сершовқин, серқатнов.

Нотинч кўча.

2. Тинчи, осойиши бузилган; безовта, бесаранжом.

Нотинч вақт. Бемаҳал нотинч қилмоқ.

Унинг [Ҳакимбойваччанинг} ранги ўчган, кўзлари аллақандай нотинч. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Ғалва, ташвиши кўп; серғалва, серташвиш, ташвишли.

Раҳматилла бирмунча вақт шаҳар маорифи бўлимида, бу ер нотинч бўлгандан кейин, музейда ишлади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари