нотайин

сфт. 1. Кимлиги, нималиги ёки нима бўлиши аниқ эмас; ноаниқ, номаълум.

Нотайин шахс. Нотайин иш.

Ҳовлидаги кекса тутга чироқ шуъласи тушиб, унда нотайин бир кўланка кезар, ичкаридан ширт-ширт этган товуш эшитилар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. Ишониб бўлмайдиган, тайини, субути ёʻқ; бетайин.

Э Унинг ўзи шундақа нотайин, юзсиз одам! — А. Қаҳҳор, Сароб

3. Аниқ-равшан эмас, дудмол, мужмал.

Нотайин гап.