noshukur

sft. Boriga qanoat, shukur qilmaydigan; yaxshilikni bilmaydigan; koʻrnamak.

— Noshukur ekansiz, opa, — [Zaynab], — pochchamdan nolishingiz yaxshi emas. — A Qodiriy, Oʻtgan kunlar.

[Rohila:] Hoy, noshukur! Baxt qushi odamning boshiga bir marta qoʻnadi-ya! Oʻqish hamma vaqt boʻlaveradi, — magazin toʻla kitob! — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar